Nike

Vrijdag een dagje vakantie genomen om aan te sluiten bij een bezoek aan Nike in Laakdal, samen met de Energofielen en Mondo vzw. Teleurstellend genoeg was er maar één deelnemer op sandalen ;-)

Spijtig voor mij lag de nadruk niet echt op de logistiek, wat niet wegneemt dat ik toch een hoop leuke dingen gezien heb (geautomatiseerde receptie, hoogbouwmagazijnen, voice picking en véél transportbanden, die wel ongelofelijk veel lawaai maken).

Na een rondleiding door de gebouwen kregen we een uitgebreide presentatie van de inspanningen die er bij Nike Laakdal gedaan werden om zo weinig mogelijk energie te verbruiken, en het restant groen te maken. Het opvallendst zijn natuurlijk de 6 windmolens op het terrein, maar er is meer : van zonneboilers voor warm water, tot grondkoeling voor de airco, van optimalere verlichting met zuiniger lampen tot het besparen op staal bij de nieuwbouw zonder toegevingen te doen aan brandveiligheid.

Ik denk dat er weinig bedrijven zijn waar het werk van een facility manager zo interessant is. Ik zag dat altijd meer als een veredelde concièrge, maar niet dus. Alhoewel de technische discussies mijn petje ver te boven gingen, was het wel interessant om te horen dat het niet altijd evident is om te weten wat nu het groenste alternatief is. Zo kun je moeilijk grondverwarming leggen in een ruimte waar al eens in de grond geboord moet worden, en is grondkoeling heel tof tot blijkt dat er misschien beestjes groeien in de buis. En blijkbaar moet je wel echt met experts werken, die nog moeilijk te vinden zijn.

Elk bedrijfsbezoek is natuurlijk voor een groot deel PR, maar na het zien van de Nike corporate omzetcijfers door de jaren heen, met een serieuze dip rond 1998 (schandaal rond kinderarbeid en sweatshops) geloof ik het op één of andere manier wel, dat "they learned it the hard way". Verder ben ik blij dat ik er niet werk, want als je asportief bent zoals ik, zijn al die sportfoto's en de intern georganiseerde fitnesstoestanden, er net iets te veel aan denk ik :-)